πονηρεύομαι
πονηρεύομαι, to be evil, act wickedly, play the rogue
πονηρ-εύομαι,
- to be in a bad state, Hp. Coac. 194; πονηρευόμενα ἕλκη malignant ulcers, Dsc. 1.106, cf. Ruf. ap. Orib. 45.30.31.
- II act wickedly, play the knave, Heraclit. 125a, Arist. Rh. 1411a17, Men. Epit. 133; οἱ πεπονηρευμένοι D. 19.32, cf. Phld. Rh. 1.43 S., Plu. Cat.Ma. 9, etc.: c. dat., towards or against . ., Thd. Su. 61: with Preps., ἐν τοῖς προφήταις LXX 1 Ch. 16.22; κατʼ ἐμοῦ Thd. Su. 43: also c. acc., τινα LXX Ec. 7.22(23); intend maliciously, c. inf., ib. De. 19.19; τοῦ ἀποκτεῖναί τινα ib. Ge. 37.18, al.
πονηρεύομαι :
1 être en mauvais état de santé, Hpc. Coac. 173 ||
2 se conduire mal, Dém. 351, 9, etc. ; méditer criminellement de, gén. Spt. Gen. 37, 18.
Étym. πονηρός.
1. er slecht aan toe zijn
2. zich slecht gedragen.
πονηρεύομαι, dep. med., schlecht, schlimm, böse sein, im physischen Sinne, Hippocr.; übertr., Arist. ἐκεῖνον ἐπιτρίτων τόκων πονηρεύεσθαι, rhetor. 3.10, u. Sp.
πονηρεύομαι,
- Dep. to be evil, act wickedly, play the rogue, Arist.; οἱ πεπονηρευμένοι Dem.