πομπός

πομπ-ός, ὁ, (πέμπω)

• conductor, escort, guide, Il. 13.416, 24.153, 182, Od. 4.162, Hdt. 1.121, 122; epith. of Hermes (cf. πομπαῖος), A. Pers. 626 (anap.), S. OC 1548; πομποί attendants, guards, ib. 723: fem. πομπός, ἡ, conductress, Od. 4.826.
• • • 2 c. gen. rei, τῆσδε προστροπῆς π. conveyor, carrier of these suppliant offerings, A. Ch. 86; π. ἴσθι τῶν ἐσθλῶν ἄνω (for πέμπε τὰ ἐσθλά) ib. 147.
    • 3 messenger, envoy, S. OT 289, OC 70, Tr. 617.
  • II as Adj., π. ἀρχαί conducting chiefs, A. Ag. 124 (lyr.); π. [ἄνεμος] Ael. NA 3.13; πῦρ π. signal, beacon fire, A. Ag. 299.

πομπός, ὁ, Begleiter, Führer, als Wegweiser und zum Schutz, ἐπεί ῥά οἱ ὤπασα πομπόν, Il. 13.416, u. öfter von einem begleitenden Gotte, wie 24.153, 182 ; bes. von Hermes, der die Seelen der Abgeschiedenen in die Unterwelt führt, Soph. O.C. 1545 ; auch ἡ πομπός, Geleiterin, Od. 4.826 ; Gefährte, Aesch. Ch. 84 ; der da sendet, schickt, ἡμῖν δὲ πομπὸς ἴσθι τῶν ἐσθλῶν ἄνω, Ch. 145 ; aber ἤγειρεν ἄλλην ἐκδοχὴν πομποῦ πυρός, Ag. 290, ist das Signalfeuer ; ἔπεμψα γὰρ διπλοῦς πομπούς, Soph. O.R. 289, Boten, die den Tiresias herführen sollen, öfter, wie Eur. Auch in Prosa, Her. 1.122, Begleiter.

πομπός

-οῦ, ὁ, ἡ

[πέμπω.]

One who conducts, conveys, escorts, sees safe, a guide, escort, protector : τῷ ἅμα πομπὸν ἕπεσθαι Od. 4.162. Cf. Il. 13.416, Il. 16.671, 681, Il. 24.153, 182, 437, 439, 461 : Od. 4.826, Od. 8.566 = Od. 13.174.

πομπός (πέμπω): conductor, escort; fem., Od. 4.826.

πομπός, οῦ, ὁ, πέμπω

• • Ia conductor, escort, guide, Hom., Hdt.; of Hermes (cf. πομπαῖος) , Soph.; πομποί attendants, guards, Soph.: also πομπός, a conductress, Od.
  • • 2c. gen. rei, τῆσδε προστροπῆς π. conveyor, carrier of these suppliant offerings, Aesch.
    • 3a messenger, one who is sent for a person or thing, Soph.
  • IIas adj., π. ἀρχαί the conducting chiefs, Aesch.; πῦρ πομπόν the missive fire, Aesch.