πόμπιμος

πόμπ-ῐμος, ον, also α, ον E. Hipp. 578 (lyr.), Ph. 1711 (lyr.): (πομπή):—

• conducting, escorting, guiding, A. Th. 371, 855; π. κῶπαι S. Tr. 560; πνοαί E. Hec. 1290, Hel. 1073; π. ὁ δαίμων Id. Ph. 984; π. ἔχειν τινά ib. 1711 (lyr.): c. gen., φίλων π. χώρα a land that lends escort to friends, Id. Med. 848 (lyr.); νόστου πόμπιμον τέλος the homesending end of oneʼs return, i.e. oneʼs safe return home, Pi. N. 3.25.
• • II Pass., sent, conveyed, τινι to one, S. Tr. 872, cf. E. Hipp. 578 (lyr.).

πόμπιμος, auch 2 Endgn, entsendend, heimsendend ; νόστου πόμπιμον τέλος, das Ziel der Heimkehr, Pind. N. 3.24 ; διώκων πομπίμους χνόας ποδῶν, Aesch. Spt. 371 ; auch ἐρέσσετʼ ἀμφὶ κρατὶ πόμπιμον χεροῖν πίτυλον, 837 ; πομπίμοις κώπαις ἐρέσσων, Soph. Trach. 557 ; Eur., z.B. πνοαί, Hec. 1290 ; – pass., gesendet, geschickt, κακῶν ἦρξεν τὸ δῶρον Ἡρακλεῖ τὸ πόμπιμον, Soph. Trach. 869 ; vgl. Eur. Med. 848. – Auch in späterer Prosa, wie Plut., der es mit πορεύσιμον ὄχημα verbindet, cap. ex host. utilit. p. 270.

πόμπῐμος

• 1sending back c. gen. ἰδίᾳ τʼ ἐρεύνασε τεναγέων ῥοάς, ὁπᾷ πόμπιμον κατέβαινε νόστου τέλος i. e. arrived at the end point that sent him back on his homecoming (contra v. d. Mühll, MH 1968, 230.) N. 3.25

πόμπιμος πόμπῐμος, ον, πομπή

• • Iconducting, escorting, guiding, Trag.:—c. gen., π. χώρα φίλων a land that lends escort to friends, Eur.; νόστου πόμπιμον τέλος the home-sending end of oneʼs return, i. e. oneʼs safe return, Pind.
  • IIpass. sent, conveyed, Soph., Eur.