ποτικός
ποτικός, fond of drinking
ποτικός, ή, όν, (πότος, πίνω)
- fond of drinking, Plu. Demetr. 1, etc.; boon-companion, Alc.Com. 9.
- 2 able to drink, Gal. (?)ap. Orib. Syn. 8.12. Adv. -κῶς, ἔχειν Plu. Demetr. 36.
ποτικός, ή, όν, au cp. -ώτερος, grand buveur, Plut. Demetr. 1.
Étym. πότος.
ποτικός, zum Trinken gehörig, geneigt, Sp., wie Plut. Demetr. 1 ; ποτικῶς ἔχειν αὐτῷ τὸ σῶμα, 36.
ποτικός, ή, όν
πότος
- fond of drinking, Plut.: adv., ποτικῶς ἔχειν to be given to drinking, Plut.