προγνωστικός
προγνωστικός, foreknowing, prescient
προ-γνωστικός, ή, όν,
- foreknowing, prescient, δύναμις Ph. 1.659, 2.164; μόριον . . τῆς ψυχῆς Plu. Def.orac. 2.433a; of persons, M.Ant. 8.25; esp. of astrologers, Vett.Val. 37.28, al.: c. gen., π. τῆς κινήσεως τῶν νοσημάτων Gal. 17(1).243: τὸ π. a sign of the future, prognostic, Gp. 1.2 tit.: προγνωστικόν, τό, name of a treatise by Hp.; also title of work by Epicurus, D.L. 10.28; but -κή, ἡ, name of an antidote, Damocr. ap. Gal. 14.134. Adv. -κῶς Gloss.
προ·γνωστικός, ή, όν, qui concerne la connaissance de ce qui doit arriver, Plut. M. 433a ; τὸ προγνωστικόν, Geop. 1, 2, signe précurseur, pronostic ; τὰ Προγνωστικά, les Pronostics, titre d’un ouvrage d’Hippocrate.
Étym. προγιγνώσκω.
προγνωστικός, ή, όν, zum Vorherwissen, zum Voraussagen gehörig, Sp., wie Plut. de def. orac. 42 ; τὸ προγνωστικόν, Vorzeichen, Wahrzeichen der Zukunft.
I
προ]γνωστικὴ πρᾶξις πᾶσα[ν ἐν]εργίαν <ἔχουσα>
práctica para pronosticar el futuro que tiene un poder completo
λέγε καὶ πρὸς ἥλιον ... προγνωστικὸν λόγον
pronuncia también ante el sol la fórmula para conocer el futuro
I
II.1
τέλει τὴν προγνωστικὴν τρανὴς τῇ ὁμιλίᾳ, μέχρι οὗ θέλεις
realiza la investigación del futuro claramente, en unión con él, hasta que tú quieras
II.2
προγνωστικὸν ζωῆς καὶ θανάτου
medio para pronosticar vida y muerte