προετικός
προετικός, apt to throw away, giving lavishly, profuse, lavish
προετικός, ή, όν, (προΐημι)
- emitting easily, in Comp., opp. καθεκτικώτερος (more retentive), Arist. Pr. 963a21; emitting, βαρέος [ἤχου] Thphr. Fr. 89.10; σπέρματος Sor. 1.33.
- II apt to throw away, profuse, lavish, X. Mem. 3.1.6, Arist. EN 1120b15; π. δαπάνης lavish of expense, Pl. Def. 416a; χρημάτων Arist. VV 1250b25; π. τινί giving lavishly to . ., Id. Rh. 1367b6. Adv. -κῶς Id. EN 1122b8.
προετικός, ή, όν :
1 qui laisse aller, Arstt. H.A. 10, 3, 11, etc. ; p. opp. à καθεκτικός « qui retient » Arstt. Probl. 33, 15, 4 ||
2 qui dépense libéralement, gén. Plat. Def. 416b ; Arstt. Virt. et vit. 5, 4 ; τινι, Arstt. Rhet. 1, 9, 29, libéral ou généreux pour qqn ||
3 en mauv. part : prodigue, Xén. Mem. 3, 1, 6 ; Arstt. Nic. 4, 1, 20.
Étym. προΐημι.
προετικός, ή, όν, wegwerfend, verschwenderisch, Plat. def. 416 ; Xen. Mem. 3.1.6 ; χρημάτων εἶναι προετικὸν εἰς τὰ ἐπαινετά, Arist. de virt. bei Stob. Flor. 1.18, als Erkl. von ἐλευθεριότης, vgl. eth. 4.2, Ggstz von καθεκτικός, probl. 33.15.
προετικός, ή, όν
προΐημι
- apt to throw away, giving lavishly, profuse, lavish, Xen., etc.; πρ. τινι giving lavishly to . ., Arist.:—adv. -κῶς, Arist.