προετέον

προετέον, (προΐημι)

• one must throw away or give up, τινα Din. 1.92; τοῖς Δημοσθένους ἐλέοις τὴν ἀπολογίαν ib. 108; ἴχνευσιν Epicur. Ep. 2 p.42 U.