προθέω

προθέω (A),

• run before, Il. 10.362; πολὺ προθέεσκε he was far ahead, 22.459, Od. 11.515; opp. ἀπολείπομαι, Pl. Cra. 412a: c. gen., outrun, Ael. NA 7.26, Jul. Caes. 315b; βέλη π. τῆς ὄψεως Plu. Crass. 18.
• • • 2 run forward or forth, X. An. 5.8.13, A.R. 1.314, J. BJ 3.10.1.
  • II c. acc., outrun, outstrip, X. Cyn. 3.7.

προθέω (B), 3 pl. προθέουσιν, sts. taken as a form of προτίθημι, found once in Hom., τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;

• do they therefore appoint for him revilings to utter? Il. 1.291 (but expld. fr. προθέω (A) by Aristarch., with ὀνείδεα as subj.; perh., do his insults dash forward for utterance?).

προθέω ¹, (θέω), vorlaufen, Xen. An. 5.8.13 ; voranlaufen, ὁ δέ τε προθέῃσι, Il. 10.362 ; πολὺ προθέεσκε, 22.459, er blieb im Laufe weit voran, wie Od. 11.515 ; Ggstz von ἀπολείπεσθαι, Plat. Crat. 412a u. Sp., wie Luc. Gall. 12 ; τινός, Plut. Crass. 18 ; τί, Opp. H. 4.431.

προθέω ², alte Stammform von προτίθημι, von der Il. 1.291 προθέουσι = προτιθέασι vorkommt, τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μνθήσασθαι ; stellen sie ihm frei, Schmähworte auszustoßen ? Scholl. Aristonic. ὅτι συνήθως ἑαυτῷ προθέουσι τὰ ὀνείδη ; also Aristarch nahm ὀνείδη als Subjekt, sah also in προθέουσι das Verbum προθέω »vorlaufen«, laufen ihm die Schmähworte zum Aussprechen hervor, so daß er sie aussprechen muß ?

προθέω

[προ- 1, προ- 2.]

3 sing. pa. iterative προθέεσκε Il. 22.459: Od. 11.515.

• • 1

    To flee before a pursuer Il. 10.362.

    To rush to the fray in front of others: πολὺ προθέεσκεν Il. 22.459: =Od. 11.515.

  • 2

    Fig., of speech, to dash forward (for utterance) Il. 1.291.

προθέω , ipf. iter. προθέεσκε, subj. προθέῃσι: run before, outstrip.

προθέω fut. -θεύσομαι

• • Ito run before, Il.; πολὺ προθέεσκε (Ionic imperf.) he was far ahead, Hom.
  • • 2to run forward or forth, Xen.
  • IIc. acc. to outrun, outstrip, Xen.; c. gen., Plut.

προθέω old form of προτίθημι

• τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι do they therefore let him speak reproachful words? Il.