πρόθυμα

πρόθῡμα, ατος, τό, (προθύω)

• preparatory offering, Ar. Pl. 660, cf. Sch. ad loc.; τὰ π. τῆς ἑορτῆς IG 2(2).1635.37, cf. 47.25: metaph., [ἐμὸν θάνατον] π. ἔλαβεν Ἄρτεμις E. IA 1311 (lyr.).

πρόθυμα, τό, Voropfer ; Eur. I.A. 1311 ; Ar. Plut. 660, wo der Schol. erkl. προκατάργματα ἢ τὰ πρὸ τῆς θυσίας γενόμενα θυμιάματα ἢ πλακούντια.

πρόθυμα πρόθῡμα, ατος, τό, προθύω

• a preparatory sacrifice, Ar.:— metaph., ἐμὸν θάνατον προθύματʼ ἔλαβεν Ἄρτεμις Eur.