προθέσμιος
προθέσμιος, fore-appointed
προθέσμιος, α, ον, Adj.
- fore-appointed, Ἔφεσος, ἡ π. τῶν γάμων (sc. πόλις) Ach.Tat. 5.21.
προ·θέσμιος, α, ον, fixé d’avance, Luc. Nigr. 27 ; ἡ προθεσμία (s. e. ἡμέρα) jour fixé d’avance pour une échéance légale, échéance (d’une dette), terme (d’une assignation) Eschn. 6, 14 ; Dém. 952, 19 ; d’où échéance, en gén. Lys. 109, 42 ; Plat. Leg. 954d, etc.
Étym. π. θέσμιος.
προθέσμιος, vorher festgesetzt ; ἡ προθεσμία, sc. ἡμέρα, vorher anberaumter Termin, eine bestimmte Frist, bis zur Verjährung in Geldsachen u. sonst, Plat. Legg. XII.954 de ; προθεσμίας οὐδεμιᾶς οὔσης τῷ κινδύνῳ, Lys. 7.17 ; ἀδικημάτων, Verjährung, 13.83 u. öfter ; Aesch. 1.39 ; Dem. 38.27, ὡς εἰκοστῷ λαγχάνειν ἔτει δίκαιόν ἐστι, τοῦ νόμου πέντε ἔτη τὴν προθεσμίαν δεδωκότος ; Sp., προθεσμίας ὁρίζεσθαι, Termin festsetzen, Luc. Nigr. 27.
προθέσμιος
προ-θέσμιος, α, ον
θεσμός
- Ifore-appointed, Luc.
- IIπροθεσμία (sc. ἡμέρα) , in Attic law, a day appointed beforehand, within which money was to be paid, actions brought, claims made, elections held, Dem., Aeschin.: —generally, an appointed time, Plat.