προθετικός
προθετικός, setting before itself
προθετικός, ή, όν, (πρόθεσις II)
- setting before itself, ἡ ἀρετὴ π. [τοῦ τέλους] Arist. MM 1190a19; opp. ποιητικός, connected with planning, opp. execution, prob.l. ib. 21.
- II of or for prefixing, π. μόριον preposition, D.H. Amm. 2.2; prepositional, σύνδεσμοι Stoic. ap. A.D. Synt. 305.24; σύνταξις A.D. l.c. 22.
προθετικός, ή, όν :
I qui a en vue, gén. Arstt. M. mor. 1, 18, 6 ||
II t. de gr. :
1 qui sert de préposition : μόριον, DH. Amm. 2, 2, préposition ||
2 qui concerne les prépositions, Dysc. Synt. 326, etc.
Étym. προτίθημι.
προθετικός, ή, όν, zum Vorsetzen gehörig, Sp.; μόριον, die Präposition, Dion.Hal.