προξενέω

προξεν-έω, impf. προὐξένουν (but ἐπροξένει E. Fr. 1104, Ar. Fr. 775): fut. προξενήσω: pf. προὐξένηκα:—

• to be any oneʼs πρόξενος (q. v.), διὰ τὸ προξενεῖν ὑμῶν because he is your πρόξενος, X. HG 6.4.24, cf. D. 15.15, etc.; π. τῶν πρέσβεων act as π. of the envoys of a friendly state, Id. 18.82.
• • • 2 generally, to be oneʼs protector, patron, E. Med. 724, Ar. Th. 576.
  • II from the duties of a πρόξενος (signf. II),
  • • 1 manage or effect anything for another, τἄλλα E. Ion 335; θράσος π. lend daring, S. Tr. 726; π. τιμήν, εὐδαιμονίαν τινί, procure it for him, Plu. Caes. 60, Luc. Vit.Auct. 10; φιλίας βασιλέων Plu. Sol. 2; ὄψις π. ἡδονήν Aristid. Or. 53(55).4; γυναῖκας ἐπιπόνους, ἄνδρας συστατικούς, Procl. Par.Ptol. 255, 256; οὐδεμίαν ὠφέλειαν Gal. 6.830: in bad sense, π. κίνδυνόν τινι put danger upon one, X. An. 6.5.14, cf. Ael. VH 13.33; π. ὀνείδη, ἀνάγκας τινί, Plu. Alex. 22, Aristid. 1.488 J.: c. dat. et inf., ὑμῖν ὧδʼ ὁρᾶν τὰ πρόσθε λαμπρὰ προὐξένησαν ὄμματα have granted to you to see thus my once bright eyes, S. OT 1483; π. τινὶ τὸ καταλῦσαι βίον grant one to die, X. Ap. 7; π. τινί guide one, give him directions, S. OC 465.
    • 2 introduce, recommend one person to another, commonly for purposes of business, μὴ πονηρούς, ὦ πονήρα, προξένει Eup. 321; λέγων οἷον ἄνθρωπον προὐξένησέ μοι D. 37.11, cf. 53.13; σὺ προξένησον introduce me (to the oracle), E. Hel. 146; π. τινὰ διδάσκαλον, φοιτητήν, introduce him as teacher, as pupil, Pl. La. 180c, Alc. 1.109d; π. κόρην τινί Longus 3.36, cf. Him. Or. 1.11; also π. βωμόν Lib. Ep. 739.1.
  • III = μαρτυρέω, give evidence, Hsch.; π. ἐπὶ κακῷ IG 92(1).138.9 (Calydon, iv B. C.); αἰ ψευδέα προξενέοι ib. 9(1).333.8 (Locr., v B. C.).

προξενέω, Jemandes πρόξενος od. Gastfreund von Staatswegen sein, τινός ; Xen. Hell. 6.4.24 ; οὔτε γὰρ προξενῶ τῶν ἀνδρῶν, οὔτʼ ἰδίᾳ ξένος αὐτῶν οὐδείς ἐστί μοι, Dem. 15.15. Dah. = einem Fremden als πρόξενος beistehen, ihn vertreten, verteidigen u. übh. Jemandes Gönner sein, sich seiner annehmen, πειράσομαί σου προξενεῖν, Eur. Med. 724 ; Ar. Thesm. 576. – Dah. Jemandem Etwas verschaffen, vermitteln, ἐλπίς, ἥτις καὶ θράσος τι προξενεῖ Soph. Trach. 723, vgl. O.R. 1483, Schol. αἴτιον γενέσθαι ; auch ὡς νῦν πᾶν τελοῦντι προξένει, Soph. O.C. 466, gewähre ; ἡμεῖς ἄλλα προξενήσομεν, Eur. Ion 335 ; ἄνδρα προὐξένησε τῷ υἱεῖ διδάσκαλον μουσικῆς, Plat. Lach. 180e ; Xen. sagt An. 6.3.14 ἴστε με οὐδένα πω κίνδυνον προξενήσαντα ὑμῖν ἐθελούσιον ; vgl. Apol. 7 u. Ael. V.H. 13.33, ἡ τύχη προὐξένησεν αὐτῇ οὐ τῆς γνώμης, ἀλλὰ τοῦ κάλλους ἄξια. – Empfehlen, οἷον ἄνθρωπον προὐξένησεν ἡμῖν, Dem. 37.11, u. öfter ; προξενεῖν τινί τινα, Einem ein Mädchen zur Frau verschaffen, Long. 3.26 ; Himer. Or. 1.11.

προξενέω fut. ήσω imperf. προὐξένουν fut. -ήσω perf. προὐξένηκα

• • Ito be any oneʼs πρόξενος, διὰ τὸ προξενεῖν ὑμῶν because he is your πρόξενος, Xen.; πρ. τῶν πρέσβεων to act as πρ. to the envoys of a friendly State, Dem.:—generally, to be oneʼs protector, patron, Eur.
  • IIfrom the duties of a πρόξενος (signf. II),
  • • 1to manage or effect anything for another, Eur.; πρ. θράσος to lend daring, Soph.; πρ. τιμήν τινι to procure it for him, Plut.:—also in bad sense, πρ. κίνδυνόν τινι to put danger upon one, Xen.:—also, c. dat. et inf., πρ. τινὶ ὁρᾶν to be the means of his seeing, Soph.; πρ. τινὶ καταλῦσαι βίον to grant one to die, Xen.:—also, πρ. τινί to be oneʼs guide, Soph.
    • 2to introduce or recommend to another, Plat., Dem.