πρόξ

πρόξ, gen. προκός, ἡ,

• roe deer, Cervus capreolus, αἶγας ἐπʼ ἀγροτέρας ἠδὲ πρόκας ἠδὲ λαγωούς Od. 17.295; coupled with ἔλαφος by Arist. HA 506a22, 515b34, PA 676b27, Dionys.Ath. and Philet. ap. Sch. A.R. 2.279; but expld. as τὸ τέκνον τῆς δορκάδος by Sch. Nic. Th. 578, cf. Sch. Od. l.c.:—also προκάς (q. v.).
• • • 2 metaph., coward, Archil. 188.

πρόξ, ἡ, auch ὁ, ein hirschartiges Tier, wie δορκάς, wahrscheinlich das Reh ; Od. 17.295, wo Jünglinge mit Hunden wilde Ziegen, πρόκας u. Hasen hetzen ; Arist. H.A. 2.15, part.anim. 4.2 nennt es neben ἔλαφος. Andere Erkl. s. noch Schol. Ap.Rh. 2.279. S. auch προκάς.

πρόξ

προκός.

Some kind of deer Od. 17.295.

πρόξ , προκός (cf. περκνός): deer, roe, Od. 17.295†.

πρόξ, gen. προκός,

• the roe-deer, Od.: cf. προκάς.