προσκέπτομαι
προσκέπτομαι, v. προσκοπέω.
προ·σκέπτομαι (f. προσκέψομαι, ao. προὐσκεψάμην, pf. προέσκεμμαι, pl. q. pf. προὐσκέμμην) :
1 considérer auparavant, d’où veiller à, acc. Hdt. 4, 177 ; Eur. Andr. 257 ; avec ὅτι, Thc. 8, 57 ; au pass. τὰ προεσκεμμένα, Plat. Rsp. 435d, les choses examinées auparavant ||
2 surveiller, observer, acc. Ar. Eq. 154 ||
3 préférer : τί τινος, Eur. Ph. 473, une ch. à une autre ||
➳ Pf. part. (v. ci-dessus); pl. q. pf. 3 sg. προὔσκεπτο, Thc. 8, 66.
1. tevoren bekijken, tevoren overwegen:
2. in het oog houden, letten op:
προσκέπτομαι, vorher betrachten, überlegen ; Her. 7.10, 4.177 ; Ar. Eq. 154 ; τινός, wofür, Eur. Phoen. 476 ; Thuc. 3.57. – Perf. in passiver Bdtg, τῶν προειρημένων καὶ προεσκεμμένων, Plat. Rep. IV.435d ; u. so ist auch Thuc. 8.66 προὔσκεπτο für προὐσκέπτετο zu lesen.