πρόσκαυσις
πρόσκαυσις, burning
πρόσ-καυσις, εως, ἡ,
- burning, of bread, Dieuch. ap. Orib. 4.5.2; of food, Plu. Cohib. 2.461c.
- II metaph., ardour, passion, Phld. Rh. 1.361 S.
πρόσκαυσις, εως (ἡ) action de brûler, brûlure, Orib. p. 37 Matthäi.
Étym. προσκαίω.