προσκλαίω
προσκλαίω, weep at
προσκλαίω,
- weep at or during, Ael. VH 9.39.
προσ·κλαίω, pleurer en outre ou auprès, El. V.H. 9, 39.
προσκλαίω, (κλαίω), dazu, dabei weinen, beweinen ; Eur. Phoen. 1520 ; μυρία προσκλαύσας, Ael. V.H. 9.39.