πρόσκαυμα
πρόσκαυμα, result of burning
πρόσ-καυμα, ατος, τό,
- result of burning: hence π. χύτρας soot from the outside of a pot, LXX Jl. 2.6, Na. 2.10(11).
πρόσκαυμα, ατος (τὸ) côté d’une marmite exposé au feu, Spt. Joel 2, 6 ; Nah. 2, 10.
Étym. προσκαίω.
πρόσκαυμα, τό, das Angebrannte, das Anbrennen, LXX.