προσταλαιπωρέω

προστᾰλαιπωρέω,

• hold out, persevere, ἔτʼ ὀλίγον χρόνον Ar. Lys. 766; π. τῷ δόξαντι καλῷ persevere in . ., Th. 2.53, cf. Plu. Arat. 27: abs., Id. Ant. 40.

προσταλαιπωρέω, auch als dep. pass., dabei, darüber dulden, leiden, auch Geduld haben, aushalten ; Ar. vrbdt ἀνάσχεσθʼ ὦ ʼγαθαὶ καὶ προσταλαιπωρήσατέ γʼ ὀλίγον χρόνον, Lys. 765 ; τῷ δόξαντι καλῷ, Thuc. 2.53 ; Plut.

προσταλαιπωρέω fut. ήσω

• to persist or persevere still further in a thing, c. dat., Thuc.