πρόσταξις

πρόσταξις, εως, ἡ,

• posting of additional troops on the wings of a phalanx, Ael. Tact. 24.3, Arr. Tact. 20.3.
• • II ordinance, command, Pl. Lg. 631d (pl.), 673c; προστάξεις προστάττοντες ἀνίσους ib. 761e; τινὶ τὴν πρόσταξιν ποιεῖσθαι to command him, Arist. Top. 103a35, cf. Lys. 2.1; ἐκ προστάξεως τοῦ κυρίου μου κτλ. POxy. 1204.7 (iii A. D.), cf. 1252r. 19 (iii A. D.); requisition, τὴν π. ταῖς πόλεσιν ἑκατὸν νεῶν τῆς ναυπηγίας ἐποιοῦντο Th. 8.3.
  • III at Athens, ἄτιμοι κατὰ προστάξεις citizens deprived of their rights in certain specified particulars (opp. παντάπασιν ἄτιμοι), And. 1.75.

πρόσταξις, ἡ, das Hinzuordnen, Hinzustellen, die Verordnung, was aufgelegt wird, Λακεδαιμόνιοι τὴν πρόσταξιν ταῖς πόλεσιν ἑκατὸν νεῶν τῆς ναυπηγίας ἐποιοῦντο, sie legten ihnen hundert Schiffe zu bauen auf, Thuc. 8.3 ; der Befehl, προστάξεις προστάττοντες ἀνίσους, Plat. Legg. VI.761e ; τὰς ἄλλας προστάξεις τοῖς πολίταις εἶναι διακελευστέον, I.631d ; Ctes. 45.
Bei den Attikern auch Bestrafung eines Bürgers durch Entziehung einzelner Bürgerrechte, z.B. eine Klage anstellen zu dürfen, Andoc. 1.75.

πρόσταξις προστάσσω

• • Ian ordaining, an ordinance, command, Plat.
  • IIan assessment, Thuc.