προσφάγημα
προσφάγημα [φᾰ], ατος, τό, = sq., Aesop. 64, Moer. p.274 P.
προσφάγημα, ατος (τὸ) [φᾰ] ce qu’on mange en outre du pain, pitance, Es. 64 Halm (προσφαγεῖν, inf. ao. 2 de προσέδω).
προσφάγημα, τό, = προσφάγιον, Aesop.