πρόσφαγμα
πρόσφαγμα, a victim sacrificed for
πρόσφαγμα, ατος, τό,
- victim sacrificed for others, τύμβῳ πρόσφαγμα E. Hec. 41; θεᾷ π. Id. IT 243, cf. Plu. Comp.Thes.Rom. 1 (2): pl., of a single victim, E. Hec. 265; of the victimʼs blood, Id. Alc. 845.
- II sacrifice, slaughter, A. Ag. 1278, E. Tr. 628 (pl.).
πρόσφαγμα, ατος (τὸ)
1 victime offerte en sacrifice, Eur. Hec. 41, I.T. 243, etc. ; Plut. Thes. c. Rom. 2 ; au plur. en parl. d’une seule victime, Eur. Hec. 265 ||
2 sacrifice, Eschl. Ag. 1278 ; Eur. Tr. 624.
Étym. προσφάζω.
1. offergave, geofferd dier:
2. offer, slachting:
πρόσφαγμα, τό, das vorher Geschlachtete, das Opfer ; θερμῷ κοπείσης φοινίῳ προσφάγματι, Aesch. Ag. 1251 ; τύμβῳ φίλον πρόσφαγμα, Eur. Hec. 41, u. öfter ; vgl. Lobeck Phryn. 673.
πρόσφαγμα, ατος, τό,
- Ia victim sacrificed for others, Eur.; of the victimʼs blood, Eur.
- IIsacrifice, slaughter, Aesch., Eur. from προσφάζω