πρόσφθεγμα
πρόσφθεγμα, an address, salutation
πρόσ-φθεγμα, ατος, τό,
- address, salutation, mostly in pl., A. Ag. 903, Ch. 876, E. Ion 401, etc.: sg., S. Aj. 500, Ph. 235; epithet, Σαπφοῦς τὸ ἡδὺ π. Philostr. Im. 2.1.
πρόσφθεγμα, ατος (τὸ)
1 parole adressée à qqn, au plur. Eschl. Ch. 876 ; Eur. Ion 401 ; au sg. Soph. Aj. 500, Ph. 235 ; Eur. Her. 573 ||
2 appellation, nom, Eschl. Ag. 903 au plur.
Étym. προσφθέγγομαι.
πρόσφθεγμα, τό, die Anrede, der Gruß ; Soph. Phil. 235 ; καί τις πικρὸν πρόσφθεγμα δεσποτῶν ἐρεῖ, Aj. 495 ; φίλων πρόσφθεγμα μεθεὶς μητρός, Eur. Troad. 777 ; φίλα διδοὺς προσφθέγματα, 1184, u. öfter ; τοιοῖσδέ τοί νιν ἀξιῶ προσφθέγμασιν, Aesch. Ag. 877 ; Ausruf, Ch. 863.
πρόσφθεγμα, ατος, τό,
from προσφθέγγομαι
- an address, salutation, Trag.