προπρηνής
προπρηνής, with the face downwards
προπρηνής, ές, stronger form of πρηνής,
- with the face downwards, ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα Il. 24.18; [φασγάνῳ] προπρηνέϊ (v.l. προπρηνέα) τύψας with the edge of the sword, Od. 22.98: neut. προπρηνές as Adv., forward, opp. ὀπίσω, Il. 3.218. [Hom. always makes first syll. long.]
προ·πρηνής, ής, ές :
1 penché en avant, qui tombe en avant, Il. 24, 18 ||
2 qui se précipite en avant, Od. 22, 98 ; neutre adv. προπρηνές, Il. 3, 218, en avant.
προπρηνής, ές, vorwärts, vornüber geneigt, gebogen, Od. 22.98 ; vornüber gestürzt, Il. 24.18 ; Ggstz von ὀπίσω, 3.218 ; sp.D., wie Dion.Per. 89.
προπρηνής
-ές
[προ- 4 + πρηνής.]
- 1
On the face, prone Il. 24.18.
- 2
Stooping forwards Od. 22.98.
- 3
In neut. sing. προπρηνές as adv., forwards: σκῆπτρον οὔτʼ ὀπἰσω οὔτε π. ἐνώμα Il. 3.218.
- 1
προπρηνής , ές: leaning forward, bent (forward), Il. 3.218, Od. 22.98.
προπρηνής
προ-πρηνής, ές
stronger form of πρηνής
- with the face downwards, Lat. pronus, Il.; φασγάνῳ προπρηνέϊ with the edge of the sword, Od.:—neut. προπρηνές as adv., forward, Il.