πυργόκερας
πυργό·κερας, ατος (τὸ) [ᾱτ] aux cornes qui se dressent comme une tour, Bacchyl. fr. 39 ||
➳ Acc. sg. -κέρατα, Bacchyl. l. c.
Étym. π. κέρας.
πυργόκερας, turmförmig, mit hohen Hörnern, πυργοκέρατα, Bacchyl. 44, Neue ; von Lobeck Phryn. 658 bezweifelt.