πυργοφόρος
πυργοφόρος, bearing a tower
πυργο-φόρος, ον,
- bearing a tower, of Rhea, AP 5.259 (Paul.Sil.); of Demeter, Lyd. Mens. 4.63, Suid. s.v. Δημήτηρ; ἐλέφαντες Plu. Par.min. 2.307b, Hld. 9.16.
πυργο·φόρος, ος, ον, qui porte une tour, en parl. d’éléphants, Plut. M. 307b ; Hld. 9, 16 ; en parl. de Cybèle, Anth. 5, 260.
Étym. πύργος, φέρω.
πυργοφόρος, einen Turm od. Türme tragend ; Κυβέλη, Synes.; ἐλέφαντες, Plut. parallel. 6.
πυργοφόρος
πυργο-φόρος, ον,
- bearing a tower, of Cybele, Anth.