πωρητύς
πωρητύς, misery, distress
πωρ-ητύς [ῡ], ύος, ἡ,
- misery, distress, Antim. 56, Hsch.
πωρητύς, ῦος (ἡ) [ῡς] affliction, infortune, Antim. 56 Kinkel.
Étym. πωρός, malheureux, Hsch. ; cf. ταλαίπωρος.
πωρητύς, ύος, ἡ, Elend, Unglück, Drangsal, Schol. Eur. Or. 392.