πώρινος
πώρινος, limestone
πώρῐνος λίθος,
- = πῶρος I, Hdt. 5.62, Ar. Fr. 510 (pl.), Paus. 6.19.1; λατόμια . . π. SIG 1182.12 (Ephesus, iii B.C.); λιθουργοῖς τῶν π. IG 1(2).336.10.
πώρινος, η, ον [ῐ] de tuf : π. λίθος, Hdt. 5, 62 ; Ar. fr. 429, pierre de l’espèce du tuf.
Étym. πῶρος.
πώρινος, von Tuffstein ; λίθος πώρινος, Tuffstein, Her. 5.62 ; Ar. bei Poll. 10.173.
πώρινος
πώρῐνος, η, ον
v. πῶρος.