πῶς
πῶς, πῶς, how?
πῶς, Ion. κῶς, interrog. Adv. of Manner,
- how? Il. 1.123, etc.; sts. to express displeasure, 4.26, S. OT 391, Ph. 1031, Tr. 192; to express astonishment or doubt, π. εἶπας; A. Pers. 798, S. El. 407, etc.; π. λέγεις; Id. Ph. 1407; π. φῄς; A. Ag. 268, E. El. 575; π. τοῦτʼ ἔλεξας; A. Pers. 793; π. τοῦτʼ εἶπες αὖ; Pl. Plt. 309c; also π. μὴ φῶμεν . .; surely we must, Id. Tht. 161e.
- b in dialogue, to ask explanation, with a repetition of a word used by the previous speaker, δίκαια— Answ. π. δίκαια; S. OC 832; μὴ δίκαιος ὤν—Answ. π. μὴ δίκαιος; Id. Tr. 412; συμβολάς—Answ. π. συμβολάς; Alex. 143; πῶς alone, how so, π., ὅς γε . .; S. Ph. 1386.
- 2 with a second interrog. in the same clause, π. ἐκ τίνος νεώς ποτε . . ἥκετε; how and by what ship . .? E. Hel. 1543; τί τἀμὰ—π. ἔχει—θεσπίσματα; ib. 873; π. τί τοῦτο λέγεις; how say you and what? Pl. Ti. 22b, cf. Tht. 146d, 208e, etc.
- 3 c. gen. modi, π. ἀγῶνος ἥκομεν; how are we come off in it? E. El. 751; π. ἔχει πλήθους ἐπισκοπεῖ Pl. Grg. 451c.
- 4 with Verbs of selling, how? at what price? π. ὁ σῖτος ὤνιος; Ar. Ach. 758, cf. Eq. 480; τὰ δʼ ἄλφιθʼ ὑμῖν π. ἐπώλουν;—Answ. τεττάρων δραχμῶν . . τὸν κόφινον Stratt. 13.
- II with other Particles, π. ἂν . .; π. κε (ν) . .; how possibly . .? π. ἂν ἔπειτʼ ἀπὸ σεῖο . . λιποίμην οἶος; Il. 9.437, cf. Od. 1.65, etc.; π. ἂν γένοιτʼ ἂν . . ποδῶν ἔκμακτρον; E. El. 534: so with indic., Il. 22.202, E. Alc. 96 (lyr.), etc.
- b in Trag., π. ἄν c. opt. is freq. used to express a wish, O how might it be? i.e. would that it might . .! π. ἂν θάνοιμι; π. ἂν ὀλοίμην; etc., S. Aj. 388 (lyr.), E. Supp. 796 (lyr.), cf. Hipp. 208 (anap.), 345; rare in Com., Ar. Th. 22 (a trace of this usage appears in Hom., Od. 15.195): in later Prose, π. ἂν γένοιτο ἑσπέρα; LXX De. 28.67; also with aor. subj. (without ἄν), π. κοιμηθῶ; M.Ant. 9.40; π. μή μοι μέγας λέων ἐπιφανῇ; Arr. Epict. 4.10.10; with pres., π. μὴ χρῄζω; M.Ant. l.c.
- 2 π. ἄρα . .; in reply, how then? π. τʼ ἄρʼ ἴω . .; Il. 18.188, cf. Od. 3.22, h.Ap. 19, 207.
- 3 π. γὰρ . .; also in reply, as if something had gone before, [that cannot be], for how can . .? Il. 1.123, Od. 10.337, etc.; π. γὰρ κάτοιδα; S. Ph. 250, cf. 1383; v. infr. III.1.
- 4 π. δὲ . .; to introduce a strong objection, π. δὲ σὺ νῦν μέμονας, κύον ἀδδεές . .; Il. 21.481, cf. Od. 18.31; δόξει δὲ π.; A. Pr. 261.
- 5 π. δή; how in the world? π. δὴ φῂς πολέμοιο μεθιέμεν; Il. 4.351, cf. 18.364, A. Ag. 543, etc.; also π. γὰρ δή . .; Od. 16.70; π. δῆτα . .; A. Ag. 622, 1211, Ar. Nu. 79, etc.
- 6 π. καὶ . .; just how . .? E. Hec. 515, Ph. 1354, etc.; π. δὲ καὶ . .; A. Pers. 721, v. καί B. 6; but καὶ π . . .; to introduce an objection, E. Ph. 1348, v. καί A. II.2: hence καὶ π.; alone, but how? impossible! Pl. Alc. 1.134c, Tht. 163d, etc.
- 7 π. οὐ . .; how not so . .? i.e. surely it is so . . , π. οὐ δεινὰ εἴργασθε; Th. 3.66, cf. Ar. Nu. 398, D. 18.273.
- 8 π. οὖν . .; like π. ἄρα . .; A. Supp. 297, 340, S. OT 568, etc.; π. ἂν οὖν . . with opt., A. Pers. 243, E. IT 98.
- 9 π. ποτε . .; how ever . .? S. OT 1210 (lyr.), Ph. 687 (lyr.).
- III πῶς folld. by several of the abovenamed Particles is freq. used in elliptical sentences, as,
- 1 π. γάρ; inserted parenthet. in a negative sentence, for how is it possible? how can or could it be? hence in emphatic denial, κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, τοῦτʼ ἐπίσταμαι, οὐδʼ αὖ σύ· π. γάρ; Id. El. 911; οὐκ ἀπορῶν (π. γάρ;), ὅς γε . . D. 18.312, cf. 21.217, Pl. Sph. 263c, etc.; οὐδʼ ἐπὶ τὴν ἑστίαν καταφυγών (π. γὰρ ἄν;), ὅστις . . Lys. 1.27; π. γὰρ οὔ; how can it but be? i.e. it must be so, A. Ch. 754, S. El. 1307, Pl. Tht. 160c, al.; π. γάρ; (sc. ἄλλως ἔχει) is so used in S. Aj. 279.
- 2 π. δή; how so? A. Eu. 601, Ar. Nu. 664, 673, etc.; π. δῆτα; Pl. Grg. 469b; π. δαί; Ar. V. 1212.
- 3 π. δʼ οὔ; like π. γὰρ οὔ; (v. supr. I), Pl. Tht. 153b, R. 457a; π. δʼ οὐχί; S. OT 1015, Ar. Pax 1027; parenthetically, S. OT 567; π. δʼ οὐκ ἄν . .; A. Pr. 759.
- 4 π. οὖν; how then? how next? E. Med. 1376, Hipp. 598, 1261, D. 19.124; π. οὖν ἄν . .; X. Mem. 1.2.64.
- 5 π. δοκεῖς; parenthet., in conversation, how think you? hence (losing all interrog. force),= λίαν, wonderfully, Ar. Pl. 742, Nu. 881, Ach. 24; also π. οἴει σφόδρα Id. Ra. 54; cf. δοκέω I.2.
- IV π. in indirect questions for ὅπως, A. Eu. 677, S. Tr. 991 (anap.), Ar. Eq. 614, X. Mem. 1.2.36, etc.; ἐθαύμαζον ἂν π . . . ἔδεισαν IG 12(3).174.28 (Cnidus, Epist.Aug.); ζητηθήσεται π. ὅτι καὶ τοῦτο ἀληθές ἐστι S.E. M. 8.16.
- V in exclamations, ὦ π. πονηρόν ἐστιν ἀνθρώπου φύσις τὸ σύνολον Philem. 2; π. παραχρῆμα ἐξηράνθη . . ! Ev.Matt. 21.20; π. δυσκόλως . . ! Ev.Marc. 10.23.
πῶς, adv. interr. : comment ? de quelle manière ?
A dans l’interr. directe :
I
1 comment : πῶς δοκεῖς; Plat. Pol. 309c, que t’en semble ? qqf. avec l’expression de la colère, πῶς ἐθέλεις; Il. 4, 26, comment peux-tu vouloir cela ? πῶς νῦν οὐκ εἰμί σοι χωλός, δυσώδης; etc. Soph. Ph. 1031, comment ne suis-je plus tout à coup pour toi estropié et puant ? etc. ||
2 qqf. au sens de pourquoi ? πῶς οὖν οὐ καὶ σὺ παιδεύεις; Xén. Conv. 2, 10, comment, c. à d. pourquoi n’enseignes-tu pas aussi ? Avec l’expression de l’étonnement, particul. dans la locut. πῶς εἶπας; comment dis-tu ? qu’est-ce ? entends-je bien ? ou : que dis-tu là ! Eschl. Pers. 798 ; Soph. El. 407, O.C. 1099, etc. ; de même πῶς λέγεις; Soph. Ph. 1407 ; πῶς φῇς; Eschl. Ag. 268 ; Soph. O.R. 746 ; πῶς ταῦτ’ ἔλεξας; Eschl. Pers. 793 ; πῶς τοῦτ’ εἶπας αὖ; Plat. Pol. 309c; en répétant un mot de l’affirmation précédente : ἢν εὑρεθῇς ἐς τήνδε μὴ δίκαιος ὤν; — πῶς μὴ δίκαιος; Soph. Tr. 412, si tu as été convaincu d’être un messager infidèle envers elle ; — comment, infidèle ? joint à un autre mot interrog. : πῶς ἐκ τίνος νεώς ποτε ἥκετε; Eur. Hel. 1543, comment, avec quel vaisseau êtes-vous arrivés ici ? particul. dans la locut. : πῶς τί; πῶς τί ἄρ’ ἂν ἀγωνιζοίμεθα; Plat. Hipp. ma. 298a, pourquoi et de quelle façon pourrions-nous nous quereller ? πῶς τί τοῦτο λέγεις; Plat. Tim. 22b, que dis-tu là et comment ? c. à d. pourquoi ? cf. Plat. Theæt. 146d, 208e, etc. ; avec le gén. πῶς ἔχει πλήθους; Plat. Gorg. 451c, qu’en est-il de la foule ? Avec les verbes indiquant achat, vente, etc., au sens de combien = πόσου : Μεγαροῖ πῶς ὁ σῖτος ὤνιος; Ar. Ach. 758, combien vend-on le blé à Mégare ? τὰ ἄλφιθ’ ὑμῖν πῶς ἐπώλουν; Ar. Eq. 480, combien vous vendaient-ils la farine ? ||
II joint à des particules :
1 πῶς ἄν, épq. πῶς κε (κεν) avec l’opt. : πῶς κ’ ἔοι; Il. 14, 333, comment serait-ce ? quel air cela aurait-il ? avec l’indic. d’un temps historique : πῶς δέ κεν Ἕκτωρ Κῆρας ὑπεξέφυγεν θανάτοιο, εἰ μή οἱ ἤντετ’ Ἀπόλλων; Il. 22, 202, comment Hector aurait-il échappé aux génies de la mort, si Apollon ne se fût présenté à lui ? particul. avec l’opt. pour exprimer un souhait : πῶς ἂν θάνοιμι; Soph. Aj. 388, comment pourrais-je mourir ? c. à d. oh ! puissé-je mourir ! oh ! si je pouvais mourir ! cf. Soph. Ph. 794, O.R. 765 ; Eur. Med. 97, etc. ; de même chez Homère : πῶς κέν μοι ὑποσχόμενος τελέσειας μῦθον ἐμόν; Od. 15, 195, après m’avoir fait une telle promesse, comment pourrais-tu la tenir ? postér. au même sens, πῶς avec le sbj. M. Ant. 9, 40 ; Arr. Epict. 4, 10, 10 ||
2 πῶς γάρ; comment donc ? comment cela ? d’ordin. en un sens nég. (s. e. cela ne peut pas arriver) : πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας Ἀχαιοί; Il. 1, 123, comment donc les Achéens te feront-ils un présent ? cf. Il. 10, 61 ; Od. 10, 337 ; 19, 325 ; πῶς γὰρ κάτοιδα; Soph. Ph. 250, comment pourrais-je donc te connaître ? abs. πῶς γάρ; comment donc ? comment cela ? d’ord. avec idée d’invraisemblance ou d’impossibilité : κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, οὐδ’ αὖ σύ· πῶς γάρ; Soph. El. 911, pour moi je ne l’ai pas fait, ni toi non plus : comment cela se pourrait-il en effet ? au même sens, avec atténuation, πῶς γὰρ ἄν; Plat. Soph. 237c, Parm. 150a, etc. ||
3 πῶς δέ; mais comment ? particul. avec idée de colère, de dépit, etc. : πῶς δὲ σὺ νῦν μέμονας; Il. 21, 481, mais comment as-tu donc pu oser ! cf. Od. 18, 31 ||
4 πῶς δή; comment donc ? comment en vérité ? Il. 4, 351 ; 18, 364 ; Od. 22, 231 ; Eschl. Ag. 543, etc. ; abs. Soph. El. 1400 ; πῶς δῆτα; m. sign. ; Eschl. Ag. 1210 ; Soph. O.R. 592, etc. ; abs. Plat. Gorg. 469b ||
5 avec καί : καὶ πῶς; et comment ? pour marquer l’impatience, d’ord. avec idée de nég. : καὶ πῶς σιωπῶ; Eur. Or. 1025, et comment me tairais-je ? c. à d. je ne puis pourtant pas me taire ; cf. Eschl. Ch. 178, 532, etc. ; abs. καὶ πῶς; comment serait-ce possible ? c. à d. cela est impossible ou incroyable, Plat. Theæt. 163d, Phil. 21d, etc. ; avec atténuation καὶ πῶς ἄν; Plat. Theæt. 188c, etc. ; invers. πῶς καί; comment donc seulement ? comment seulement aussi ? πῶς καὶ πέπρακται παίδων φόνος; Eur. Ph. 1354, comment donc le meurtre des enfants s’est-il accompli ? cf. Eschl. Pers. 721 ||
6 πῶς νῦν, comment maintenant ? que penses-tu maintenant de cela ? Od. 18, 223 ||
7 πῶς οὔ; ou πῶς οὐχί; comment ne pas ? comment ne serait-ce pas ainsi (lat. quidni ?) ; πῶς οὐ δεινὰ εἴργασθε; Thc. 3, 66, comment n’avez-vous pas commis là une action affreuse ? c. à d. comment pouvez-vous prétendre que vous n’avez pas commis, etc. ? πῶς οὐκ ἀδικεῖς; Dém. 317, 13, litt. comment n’as-tu pas tort, c. à d. tu as tort sans aucun doute ; abs. πῶς δ’ οὔ; comment donc ne pas ? forcément, Plat. Rsp. 457b; πῶς δ’ οὐχί; Soph. O.R. 1015, etc. ; πῶς γὰρ οὔ; Soph. El. 865 ; Plat. Gorg. 487b, etc. m. sign. ; qqf. entre parenthèses, Soph. O.R. 567 ; de même πῶς γὰρ οὔ; Eschl. Ch. 754 ; Soph. El. 1307, etc. ; avec atténuat. : πῶς δ’ οὐκ ἄν; Eschl. Pr. 759 ||
8 πῶς οὖν; comment maintenant, comment donc ? Eschl. Suppl. 297 ; Xén. Mem. 1, 2, 64 ; abs. Eur. Hipp. 598, 1261 ; Med. 1376 ; Plat. Theæt. 188c; Dém. 379, 15, etc. ||
9 πῶς ποτε; comment donc ? enfin ? Soph. Ph. 688, O.R. 1210, 10 ; πῶς τε; comment cependant ? dans la locut. πῶς τ’ ἄρα ou πῶς τ’ ἄρ avec le sbj. Il. 18, 188 ; Od. 3, 22 ; avec l’opt. Il. 11, 837 ||
B dans l’interr. indir. comment : μένω ἀκοῦσαι πῶς ἀγὼν κριθήσεται, Eschl. Eum. 677, je reste pour savoir comment se décidera la lutte ; cf. Xén. Cyr. 1, 4, 3 ; Mem. 1, 2, 36 ; Plat. Gorg. 451c ||
C au sens d’une exclamation : comment ! comme ! NT. Marc. 10, 23 ; Matth. 21, 20 ||
➳ Ion. κῶς, Hdt. 2, 22.
Étym. adv. de *πός, d’où ποῦ, ποῖ, etc.
1. adv. van wijze hoe? op welke manier?:
2. adv. in vragen die oordeel of houding van spreker impliceren
a. in ret. vraag; de spreker denkt dat iets onmogelijk is: hoe (dan wel)?:
b. om verbazing of woede uit te drukken over inhoud v.d. rest v.d. zin: hoezo?, hoe kan het dat?:
c. m.n. bij ww. van ‘zeggen’ om verbazing of onbegrip uit te drukken over woorden van de ander: hoe?:
d. speciaal in vraag naar verklaring van specifiek woordgebruik van de ander: hoezo?:
e. markeert inhoud van de eigen (voorafgaande) uitspraak als zeer opmerkelijk, kom. vaste uitdr.
3. met partik. en voegw.
a.
b.
c.
d.
e.
f.
g.
4. indir. interrog., in plaats van
5. uitr. in plaats van
πῶς, ion. κῶς, adv. zu ΠΟΣ, wie ? auf welche Art ? von Hom. an überall ; oft mit dem Ausdruck des Unwillens oder der Verwunderung, πῶς ἐθέλεις, Il. 4.26 ; bes. πῶς γάρ, wobei man sich etwa einen Satz wie »das kann nicht geschehen !« ergänzen muß, denn wie sollte das –, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας, Il. 1.123, vgl. 10.61, Od. 10.337, u. sonst ; – πῶς δή, Il. 4.351, 18.364, Tragg. u. sonst ; – πῶς δῆτα, Plat. Gorg. 469b ; – πῶς γὰρ δή, Od. 16.70 ; – πῶς δέ, Il. 21.481 ; – πῶς ποτε, oft bei Attikern. – Auch mit doppelter Frage, πῶς τί – ; Heindorf Plat. Hipp. mai. 297e, Soph. 261e, Theaet. 146d ; Bekker schreibt getrennt πῶς ; τί ; – ermäßigt, wie nur ? wie wohl ? πῶς ἄρα, Il. 18.188, Od. 3.22 ; – c. optat., Il. 11.838 ; – πῶς ἄν od. κε, c. optat., Il. 9.437, 10.243, 14.333, 17.149, Od. 1.65, 8.352, 9.351 u. sonst oft ; – πῶς κεν, c. indic., Il. 22.202.
Bei den Tragg. u. in der attischen Prosa enthält πῶς ἄν oft den Ausdruck eines bestimmten Wunsches, o wenn doch …, o möchte ich doch, utinam, πῶς ἂν θάνοιμι ; wie wohl stürbe ich ? wie wohl richtete ich es ein, zu sterben, d.i. o möchte ich doch sterben ! Soph. Aj. 388 ; vgl. Phil. 794, O.R. 765 ; Valcken Eur. Hipp. 208, 345, u. s. dessen Diatr. p. 173c, wie Markl. Eur. Suppl. 796, Schaefer Soph. O.C. 1100 u. Monk Eur. Hippol. 208, 345. Sp. brauchten so πῶς ohne ἄν mit dem conj., wie Arrian., vgl. Schaefer melet. p. 100. – Πῶς νῦν ; wie nun ? d.i. was meinst du nun dazu ? Od. 18.223. – Oft wird πῶς γάρ sowohl in einen längern Satz eingeschoben, als auch für sich nachgesetzt, um nachdrücklich zu verneinen, dennwie ? wie wäre es auch möglich ? d.i. keineswegs, mit nichten, Plat. Soph. 263c, Parm. 162c u. oft, vgl. Valcken Phoen. 1614, Hemst. Luc. Tim. 2 ; sehr selten wie πῶς γὰρ οὔ bejahend, Soph. Aj. 279 ; vgl. Koen zu Greg.Cor. p. 144. Eben so wird auch καὶ πῶς, und wie ? wie wäre es auch möglich ? d.i. unmöglich, gebraucht, Plat. Theaet. 163d, Phil. 60d u. sonst, vgl. Porson Eur. Phoen. 1372 ; auch in bestimmt verneinenden Antworten, Plat. Alc.I, 134c. So auch πῶς γὰρ ἄν ; Plat. Soph. 237c, Parm. 149e, Euthyd. 284a ; καὶ πῶς ἄν ; Theaet. 185c, Rep. I.353c. – Dagegen bejaht πῶς οὔ ; πῶς γὰρ οὔ, nachdrücklich, wie nicht ? wie sollte es nicht so sein ? quidni ? d.i. allerdings, freilich, natürlich, vgl. Plat. Polit. 309e, Parm. 162c, Gorg. 487b ; Dem. u. A.; – πῶς ἔχεις, c. gen., wie verhältst du dich in Beziehung darauf, z.B. πλήθους, τάχους, Plat. Gorg. 451c ; – πῶς δοκεῖς ; lebhaft in den Satz eingeschoben, wie meinst du ? wie glaubst du ? d.i. sehr, vgl. Valcken Hipp. 446 ; Hermann Ar. Nub. 878. – Sp. auch in indirekter Frage = ὅπως.
Bei den Tragg. u. in der attischen Prosa enthält πῶς ἄν oft den Ausdruck eines bestimmten Wunsches, o wenn doch …, o möchte ich doch, utinam, πῶς ἂν θάνοιμι ; wie wohl stürbe ich ? wie wohl richtete ich es ein, zu sterben, d.i. o möchte ich doch sterben ! Soph. Aj. 388 ; vgl. Phil. 794, O.R. 765 ; Valcken Eur. Hipp. 208, 345, u. s. dessen Diatr. p. 173c, wie Markl. Eur. Suppl. 796, Schaefer Soph. O.C. 1100 u. Monk Eur. Hippol. 208, 345. Sp. brauchten so πῶς ohne ἄν mit dem conj., wie Arrian., vgl. Schaefer melet. p. 100. – Πῶς νῦν ; wie nun ? d.i. was meinst du nun dazu ? Od. 18.223. – Oft wird πῶς γάρ sowohl in einen längern Satz eingeschoben, als auch für sich nachgesetzt, um nachdrücklich zu verneinen, dennwie ? wie wäre es auch möglich ? d.i. keineswegs, mit nichten, Plat. Soph. 263c, Parm. 162c u. oft, vgl. Valcken Phoen. 1614, Hemst. Luc. Tim. 2 ; sehr selten wie πῶς γὰρ οὔ bejahend, Soph. Aj. 279 ; vgl. Koen zu Greg.Cor. p. 144. Eben so wird auch καὶ πῶς, und wie ? wie wäre es auch möglich ? d.i. unmöglich, gebraucht, Plat. Theaet. 163d, Phil. 60d u. sonst, vgl. Porson Eur. Phoen. 1372 ; auch in bestimmt verneinenden Antworten, Plat. Alc.I, 134c. So auch πῶς γὰρ ἄν ; Plat. Soph. 237c, Parm. 149e, Euthyd. 284a ; καὶ πῶς ἄν ; Theaet. 185c, Rep. I.353c. – Dagegen bejaht πῶς οὔ ; πῶς γὰρ οὔ, nachdrücklich, wie nicht ? wie sollte es nicht so sein ? quidni ? d.i. allerdings, freilich, natürlich, vgl. Plat. Polit. 309e, Parm. 162c, Gorg. 487b ; Dem. u. A.; – πῶς ἔχεις, c. gen., wie verhältst du dich in Beziehung darauf, z.B. πλήθους, τάχους, Plat. Gorg. 451c ; – πῶς δοκεῖς ; lebhaft in den Satz eingeschoben, wie meinst du ? wie glaubst du ? d.i. sehr, vgl. Valcken Hipp. 446 ; Hermann Ar. Nub. 878. – Sp. auch in indirekter Frage = ὅπως.
πῶς
- 1
How? in what way or manner? by what means? πῶς τοι δώσουσι γέρας; Il. 1.123, πῶς κε κῆρας ὑπεξέφυγεν; Il. 22.202. Cf. Il. 7.36, Il. 10.61 (in what sense?), 243, Il. 11.838, Il. 17.327, Il. 18.188, Il. 19.81, Il. 24.519: Od. 1.171, Od. 3.22, Od. 8.352, Od. 10.64, Od. 15.195, Od. 18.31, Od. 20.129, etc.
- 2
How? why? for what cause, inducement or reason? on what ground or pretext? πῶς τίς τοι πείθηται; Il. 1.150, πῶς ἐθέλεις ἅλιον θεῖναι πόνον; Il. 4.26. Cf. Il. 4.351, Il. 9.437 (how could I bring myself to stay?), Il. 17.149 (how can we look to you to . . .?), Il. 18.364, Il. 21.481, Il. 24.203 (what can induce you to . . .?) : Od. 1.65, Od. 9.351 (what will bring anyone here?), Od. 10.337, Od. 22.231.
- 3
How? in what state or condition? πῶς αἱ φυλακαί; Il. 10.408. Cf. Il. 14.333 (how would it be?) : Od. 18.223.–πῶς γὰρ νῦν; how then? Il. 10.424.
How? of what nature or kind? πῶς ὔμμιν ἀνὴρ ὅδε φαίνεται εἶναι; Od. 11.336.
- 1
πῶς
- 1how
- a introducing dir. quest. ἐπεὶ ἀντίον πῶς ἂν τριόδοντος Ἡρακλέης σκύταλον τίναξε χερσίν; (v. Headlam-Knox on Herondas, 2. 72) O. 9.30
- b introducing indir. quest. αἰδέομαι μέγα εἰπεῖν ἐν δίκᾳ τε μὴ κεκινδυνευμένον, πῶς δὴ λίπον εὐκλέα νᾶσον N. 5.15
Strong 4459
1. prop., in direct questions, how?: c. indic., Mt 12:29, Mk 3:23, Lk 11:18, Jo 3:4, al.; καὶ π., Mk 4:13, Lk 20:44; π. οὖν, Mt 12:26; π. οὐ, Mt 16:11, Lk 12:56; in deliberative questions (cf. Bl., § 64, 6), c. subjc., Mt 23:33 26:54; π. οὖν, Ro 10:14; π. δέ, Ro 10:14, 15; seq. ἄν, c. optat., Ac 8:31.
2. As sometimes in cl. but more freq. and increasingly so in late writers (v. WM, § 57, 2; Bl., § 70, 2; Thumb, MGr., 192; Jannaris, Gr., App., vi, 13 f.), = ὅπως, ὥς;
(a) in indirect discourse: c. indic., Mt 6:28, Mk 12:41, Lk 8:36, Jo 9:15, Ac 9:27, al.; c. subjc., Mk 11:18, Lk 12:11;
(b) in exclamations: Mt 21:20, Mk 10:23, 24, Lk 12:50 18:24, Jo 11:36.
πῶς : interrog. adv., how? in what way?Also with merely exclamatory effect, Od. 10.337. Combined, πῶς γάρ, πῶς δή, πῶς τʼ ἄρα, etc.
πως
- in any way, at all, by any means, Hom.; ὧδέ πως somehow so, Xen.; ἄλλως πως in some other way, Xen.:—after hypothet. Particles, εἴπως, ἐάν or ἤν πως, Lat. si qua, si forte, Od., etc. πῶς, πώς not enclitic
- in a certain way, opp. to ἁπλῶς, Arist.
πῶς
- Iinterrog. adv. of manner, how? in what way or manner? Lat. qui? quomodo? used in direct questions, as ὅπως in indirect, Hom., etc.:—with a second interrog. in the same clause, πῶς ἐκ τίνος νεὼς . . ἥκετε; how and by what ship came ye? Eur.:—c. gen., πῶς ἀγῶνος ἥκομεν; how are we come off in it? Eur.
- 2with Verbs of selling, how? at what price? πῶς ὁ σῖτος ὤνιος; Ar.
- 3πῶς δοκεῖς; v. δοκέω 1. 2.
- IIwith other Particles, πῶς ἂν. . ; Epic πῶς κε or κεν . . ; how possibly . . ? Hom., Eur.: —in Trag., πῶς ἄν with opt. expresses a wish, O how might it be? i. e. would that it were . . ! Lat. O si . . ! O utinam . . ! πῶς ἂν θάνοιμι; πῶς ἂν ὀλοίμην, etc.
- 2πῶς ἄρα . . ; in reply, how then . . ? Hom.
- 3πῶς γὰρ . . ; also in reply, as if something had gone before, [that cannot be], for how can . . ? Hom., Soph.
- 4πῶς δή; how in the world? Il., etc.:—also, πῶς γὰρ δή; Od.; πῶς δῆτα . . ; Aesch., etc.
- 5καὶ πῶς . . ; to introduce an objection, yet how can it be? Attic
- 6πῶς οὐ . . ; how not so . .; ? i. e. surely it is so . ., Thuc., etc.
- 7πῶς οὖν. . ; like πῶς ἄρα . . ; Aesch., etc.
- 8πῶς ποτε . . ; how ever . . ? Soph.
-
…δεῦρο φοιτᾶν, καί τι καὶ εὐεργέτηται ὑπʼ ἐμοῦ. ἄρτι δὲ ἥκεις ἢ πάλαι ; ἐπιεικῶς πάλαι. εἶτα πῶς οὐκ εὐθὺς ἐπήγειράς με, ἀλλὰ σιγῇ παρακάθησαι ; οὐ μὰ τὸν Δία, ὦ Σώκρατες, οὐδʼ ἂν αὐτὸς…
Plato, Crito
-
…ὁ δʼ ἄδικος ἄθλιος. ἔστω, ἔφη. ἀλλὰ μὴν ἄθλιόν γε εἶναι οὐ λυσιτελεῖ, εὐδαίμονα δέ. πῶς γὰρ οὔ ; οὐδέποτʼ ἄρα, ὦ μακάριε Θρασύμαχε, λυσιτελέστερον ἀδικία δικαιοσύνης. ταῦτα δή σοι, ἔφη ,…
Plato, Republic
-
…συμβουλεύειν ἡμῖν τοῦτο τὸ γράμμα. κινδυνεύει γὰρ οὐδὲ πολλαχοῦ εἶναι παράδειγμα αὐτοῦ, ἀλλὰ κατὰ τὴν ὄψιν μόνον. πῶς τοῦτο λέγεις ; σκόπει καὶ σύ. εἰ ἡμῶν τῷ ὄμματι ὥσπερ ἀνθρώπῳ συμβουλεῦον εἶπεν ἰδὲ σαυτόν, πῶς ἂν…
Plato, Alcibiades 1
-
…ἔφη, ἔχει. τί δὲ δὴ ὁ ἄδικος ; ἆρα ἀξιοῖ τοῦ δικαίου πλεονεκτεῖν καὶ τῆς δικαίας πράξεως ; πῶς γὰρ οὔκ ; ἔφη, ὅς γε πάντων πλέον ἔχειν ἀξιοῖ ; οὐκοῦν καὶ ἀδίκου γε ἀνθρώπου τε καὶ πράξεως…
Plato, Republic
-
…Ἀβδηρίτῃ. καὶ οὕτω καλός τις ὁ ξένος ἔδοξέν σοι εἶναι, ὥστε τοῦ Κλεινίου ὑέος καλλίων σοι φανῆναι ; πῶς δʼ οὐ μέλλει, ὦ μακάριε, τὸ σοφώτατον κάλλιον φαίνεσθαι ; ἀλλʼ ἦ σοφῷ τινι ἡμῖν, ὦ Σώκρατες…
Plato, Protagoras
-
…ἀφʼ ἵππων ; ἦν δʼ ἐγώ · καινόν γε τοῦτο. λαμπάδια ἔχοντες διαδώσουσιν ἀλλήλοις ἁμιλλώμενοι τοῖς ἵπποις ; ἢ πῶς λέγεις ; οὕτως, ἔφη ὁ Πολέμαρχος. καὶ πρός γε παννυχίδα ποιήσουσιν, ἣν ἄξιον θεάσασθαι · ἐξαναστησόμεθα γὰρ…
Plato, Republic
-
…δῆλον οὑγὼ ἔλεγον, ὅτι Μελήτῳ τούτων οὔτε μέγα οὔτε μικρὸν πώποτε ἐμέλησεν. ὅμως δὲ δὴ λέγε ἡμῖν, πῶς με φῂς διαφθείρειν, ὦ Μέλητε, τοὺς νεωτέρους ; ἢ δῆλον δὴ ὅτι κατὰ τὴν γραφὴν ἣν ἐγράψω θεοὺς…
Plato, Apology
-
…; οὐχ οὕτως ἂν ἀποκρίναιο ; πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. εἰ οὖν μετὰ τοῦτο εἴποι ἐρωτῶν ἡμᾶς · πῶς οὖν ὀλίγον πρότερον ἐλέγετε ; ἆρʼ οὐκ ὀρθῶς ὑμῶν κατήκουσα ; ἐδόξατέ μοι φάναι ; τὰ ; τῆς ἀρετῆς μόρια…
Plato, Protagoras
-
…; οἰκίας ἐξεπόρθησαν ; ἐπειδὴ τοίνυν πάντα ποιοῦντες δίκην παρʼ αὐτῶν ; τὴν ἀξίαν ; οὐκ ἂν δύναισθε λαβεῖν, πῶς οὐκ αἰσχρὸν ὑμῖν καὶ ἡντινοῦν ἀπολιπεῖν, ἥντινά τις βούλοιτο παρὰ τούτων λαμβάνειν ; πᾶν δʼ ἄν μοι δοκεῖ τολμῆσαι…
Lysias, Speeches
-
…οὐκ οἶσθʼ, ἔφη, ὅτι τῶν πόλεων αἱ μὲν τυραννοῦνται, αἱ δὲ δημοκρατοῦνται, αἱ δὲ ἀριστοκρατοῦνται ; πῶς γὰρ οὔ ; οὐκοῦν τοῦτο κρατεῖ ἐν ἑκάστῃ πόλει, τὸ ἄρχον ; πάνυ γε. τίθεται δέ γε τοὺς…
Plato, Republic