πόρρωθεν
πόρρωθεν, adv.
1 de loin, Att. ||
2 depuis longtemps, Att.
Étym. πόρρω, -θεν.
1. van plaats van verre:
2. van tijd sinds lang:
πόρρωθεν, von fern her, von weitem her ; ἰδεῖν, Soph. Trach. 999 ; Ggstz ἐγγύθεν, Plat. Prot. 356c ; εἴργειν, Phaedr. 239b ; γράμματα σμικρὰ πόρρωθεν ἀναγνῶναι, Rep. II.368d ; προδιηγεῖσθαι, Dem. 59.93 ; πόρρωθεν πρὸς δόμων τὸ μέλλον, Plut. Them. 3. – Kompar. πορρωτέρωθεν.