πύρνον

πύρν-ον, τό,

• wheaten bread, Od. 15.312, 17.12, 362; esp. of bread with the bran in it, Philem.Gloss. ap. Ath. 3.114d.
• • II generally, food, meat, φήγινον π. acorns or mast, Lyc. 482 (pl.), cf. 639: pl., Hsch.

πύρνον, τό, verkürzt statt πύρινον, Weizenbrot, sc. σιτίον ; αἴ κέν τις κοτύλην καὶ πύρνον ὀρέξῃ, Od. 15.312, wie 17.12 ; ὡς ἂν πύρνα κατὰ μνηστῆρας ἀγείροι, 362 ; wo es Andre übh. Stück Brot erklären ; nach Philemon bei Ath. III.114d τὸν ἐκ πυρῶν ἀσήστων γινόμενον ἄρτον καὶ πάντα ἐν ἑαυτῷ ἔχοντα (auch Kleie).
Bei Lycophr. 482 die Baumfrucht καρπὸς δρύϊνος, vgl. 639.

πύρνον

-ου, τό

[πύρινος, adj. fr. πυρός.]

A wheaten cake or loaf Od. 15.312, Od. 17.12, 362.

πύρνον : wheaten loaf. (Od.)

πύρνον, ου, τό, πύρινος

• wheaten bread, Od.