πυρίφατος
πυρίφατος, slain by fire
πῠρί-φᾰτος, ον, (θείνω II)
- slain by fire, A. Supp. 633 (lyr.).
πυρί·φατος, ος, ον [ῠῐᾰ] consumé par le feu, Eschl. Suppl. 627.
Étym. π. πεφνεῖν.
πυρίφατος, vom Feuer zerstört, πόλις, Aesch. Suppl. 627.