σατίνη

σᾰτίνη [ῐ], ἡ,

• chariot, ποιῆσαι σατίνας καὶ ἅρματα h.Ven. 13; ἐπιβαίνει σατινέων Anacr. 21.12; σατίναις ὐπʼ ἐϋτρόχοις ἆγον αἰμιόνοις Sapph. 44.13 L.-P.; ζυγίους ζευξάσᾳ θεᾷ σατίνας E. Hel. 1311 (lyr.): only found in pl. (sg. in E. l.c. codd.).—Hsch. cites σάτιλλα, = Πλειάς, the constellation being regarded as a car.

σατίνη, ἡ, der Kampfwagen, Streitwagen ; Hom. h.Ven. 13 ; ζεύξασα σατίναν, Eur. Hel. 1327 ; übh. Wagen, Kutsche, Anacr. bei Ath. XII.534a, vgl. Mehlhorn Anacr. p. 227 ; wird auf σάσαι zurückgeführt, das bei den Paphiern = καθίσαι war.

σατίνη σᾰτίνη (ῐ), ἡ,

• a war-chariot, chariot, car, Hhymn., Eur. deriv. uncertain