σατραπεύω
σατραπεύω, to be a satrap, exercise the authority of one
σᾰτρᾰπ-εύω,
- to be a satrap, exercise the authority of one, δεῖ τὴν γυναῖκα σατραπεύειν X. HG 3.1.12, cf. SIG 302 (iv B.C.), al., PEleph. 1.1 (iv B.C.); ξατραπ-, Arr. Fr. 10 J., cf. σατράπης.
- 2 c. gen., rule as a satrap, σ. τῆς χώρας X. HG 3.1.10, An. 3.4.31, cf. Plu. Them. 30: also c. acc., τὰ ἐν μέσῳ σ. X. An. 1.7.6; Αἴγυπτον Hld. 2.24: metaph. in Pass., Philostr. VA 1.27.
σατραπεύω [ᾰᾰ]
1 intr. être satrape, Xén. Hell. 3, 1, 12 ||
2 tr. gouverner comme satrape, acc. Xén. An. 1, 7, 6 ; Hld. 2, 24, etc. ; gén. Xén. Hell. 3, 1, 10 ; An. 3, 4, 31 ; Plut. Them. 30.
Étym. σατράπης.
σατραπεύω, ein σατράπης od. Statthalter sein, Xen. Hell. 3.1.12 ; als Satrap beherrschen, χώραν, An. 1.7.6 ; aber auch c. gen., χώρας, 3.4.31 ; Plut. Them. 30.
σατραπεύω
σατρᾰπεύω,
fut. -σω
- 1to be a satrap, exercise the authority of one, Xen.
- 2c. gen. to rule as a satrap, σ. τῆς χώρας Xen.;—also c. acc., Xen. from σᾰτράπης