σεμίδαλις
σεμίδαλις, the finest wheaten flour
σεμίδᾱλις [ῐ], εως or ιος (εος in Archestr. Fr. 4.14), ἡ,
- the finest wheaten flour, Hp. Vict. 2.42, Id. Acut. (Sp.) 21, Ar. Fr. 412, Hermipp. 63.22, Stratt. 2 (who has gen. -ιδος), LXX Ge. 18.6, al., Apoc. 18.13, etc.; σεμιδάρεως is an error in POxy. 736.82 (i A.D.):—hence σεμῐδᾱλίτης [ῑ] ἄρτος, ὁ, bread made of σεμίδαλις, Hp. Vict. 2.42, PPetr. 3 p.179 (iii B.C.), Diph.Siph. ap. Ath. 3.115c, Trypho ib. 109c, Ath.Med. ap. Orib. 1.2.2, etc.:—also σεμιδάλιν ( = -ιον), τό, PLond. 2.190.45 (iii A.D.), Gloss. (Cf. Assyr. samīdu, Aram. semīdā in same sense.)
σεμίδαλις, εως (ἡ) [ῐᾱ] fleur de la farine du froment, Hpc. 356, 28 ; 405, 39 ; Ar. fr. 364 Dind. ||
➳ Gén. σεμιδάλεος, Archestr. (Ath. 112b) ; σεμιδάλιδος, Stratt. (Com. fr. 2, 764); acc. σεμίδαλιν, Hermipp. et Mén. (Com. fr. 2, 408 ; 4, 222).
Étym. cf. lat. simila, similago.
σεμίδαλις, [ᾱ], ἡ, das feinste Weizenmehl, simila, similago, gen. σεμιδάλεως Ath. III.127c, σεμιδάλιδος Strattis ib., σεμιδάλεος Archestr. ib. 112b, acc. σεμίδαλιν Hermipp. bei Ath. I.28a, wie Menand. bei Ath. IV.172b.
Strong 4585
fine wheaten flour: Re 18:13.†
ποίησον ἐκ σεμιδάλεως ζῴδια γʹ· ταυροπρόσωπον, τραγοπρόσωπον κριοπρόσωπον
haz con harina de flor de trigo tres figuras: una con cara de toro, otra de macho cabrío y otra de carnero
σεμίδαλις
σεμίδᾱλις, ιος, ἡ,
- the finest wheaten flour, Lat. simila, similago, Ar.