σιμοπρόσωπος
σιμοπρόσωπος, snub-nosed, dish-faced
σῑμο-πρόσωπος, ον,
- snub-nosed, dish-faced, ἵππος Pl. Phdr. 253e; μέλισσαι Lyr.Alex.Adesp. 7.12.
σιμο·πρόσωπος, ος, ον [ῑ] au visage camard, Plat. Phædr. 253e.
Étym. σιμός, πρόσωπον.
σιμοπρόσωπος, [ῑ], mit stumpfnasigem Angesicht, Plat. Phaedr. 253e.