σκίουρος
σκίουρος, shadow-tail
σκίουρος [ῐ], ὁ, (οὐρά) prop.
- shadow-tail, i.e. squirrel, Opp. C. 2.586; cf. Plin. HN 8.138.
σκί·ουρος, ου (ὁ) écureuil, litt. « qui se fait de l’ombre avec sa queue » (mais v. la notice étym.), Opp. C. 2, 586 ||
➳ σκι- ne fait pas position.
Étym. le composé bahuvrihi de σκιά et οὐρά a l’air d’une étym. populaire ; p.-ê. pré-grec.
σκίουρος, ὁ, das Eichhörnchen, weil es sich mit seinem breiten aufwärtsgeschlagenen Schwanze Schatten zu machen scheint, Ael. u. Opp. C. 2.586, auch καμψίουρος u. ἵππουρος.