σκίπων
σκίπων, a staff
σκίπων, ωνος, ὁ, (σκίμπτομαι)
- = σκῆπτρον, staff, Hdt. 4.172, E. Hec. 65 (anap.), Cratin. 239, Ar. V. 727; crutch, Hp. Art. 52, IG 42(1).121.111 (Epid., iv B.C.); σ., γεροντικὸν ὅπλον Call. Epigr. 1.7 Pf., cf. Iamb. 1.134.—The form σκίμπων occurs as v.l. in Hdt. l.c., E. l.c., etc.; σκήπων v.l. in AP 6.293 (Leon.), 294 (Phan.), 7.65 (Antip.), Call. Epigr. l.c., etc., recognized also by Hdn. Epim. 127, Theognost. Can. 34.
σκίπων, ωνος (ὁ) [ῑ] bâton, Hdt. 4, 172 ; Hpc. Art. 820 ; Eur. Hec. 65 ; Ar. Vesp. 727 ; Plut. Cam. 22 ; Luc. Philops. 13, etc.
Étym. p.-ê. rapprochement avec σκίμπτομαι, avec σκήπτω, avec lat. scīpiō.
σκίπων, ὁ, = σκήπτων, Stab, Stock ; zuerst bei Her. 4.172 ; oft mit σκήπων verwechselt, Jacobs AP p. 198 ; auch σκίμπων u. σκίμπτων findet sich ; lat. scipio.
σκίπων
σκί_πων, ωνος, ὁ,
= σκῆπτρον
- a staff, Hdt., Eur., etc.