σμαραγίζω
σμᾰρᾰγ-ίζω, = σμαραγέω, Hes. Th. 693.
σμαραγίζω [ᾰᾰ] c. σμαραγέω, Hés. Th. 693 ; Q. Sm. 14, 558 ||
➳ Impf. épq. σμαράγιζον, Q. Sm. l. c.
σμαραγίζω, = σμαραγέω ; Hes. Th. 693, von der erdröhnenden Erde ; Qu.Sm. 14.557.