σμιλάκινος
σμιλάκινος, of the σμῖλαξ
σμῑλάκ-ῐνος [ᾰ], η, ον,
- of the σμῖλαξ, ξύλον Poll. 5.32:—also σμῑλάκ-ειος, α, ον, Theognost. Can. 55.
σμιλάκινος, [ῑ], vom Taxusbaum od. seinem Holze, Poll. 5.32.