σμικρός

σμῑκρός, σμῑκρότης, σμῑκρόφθαλμος, v. μικρός, μικρότης, μικρόφθαλμος.

σμικρός, [ῑ], ion. u. altattisch statt μικρός, klein ; es findet sich diese Form auch Il. 17.757, wo der Vers sie herbeiführte, u. bei Pind., σμικρὸς ἐν σμικροῖς, P. 3.107 ; gew. bei Tragg., wie Aesch. Ch. 202, 260, Suppl. 936 ; Soph. u. Eur.; Thuc. 4.13, 7.75 ; bei Plat. die herrschende Form.

σμικρός

-ή, -όν

[(σ)μικρός.]

Small Il. 17.757.

σμικρός

• 1small, unimportant σμικρὸς ἐν σμικροῖς ἔσσομαι P. 3.107 cf. μικρός.

σμικρός = μῑκρός, Il. 17.757.

σμικρός σμῑκρός, ά, όν Ionic and old Attic for μικρός.