σοροδαίμων
σοροδαίμων, one on the brink of the grave, an old ghost
σορο-δαίμων, ονος, ὁ, ἡ,
- a nickname of one on the brink of the grave, an old ghost, Com.Adesp. 1151, cf. Plu. Lib.educ. 2.13b.
σορο·δαίμων, ονος (ὁ) dieu des cercueils, en parl. d’un vieillard décrépit, Plut. M. 13b.
Étym. σορός, δαίμων.
σοροδαίμων, ονος, ὁ, Spottname eines Alten, der schon mit einem Fuße im Grabe steht, wie σορέλλη ; Phryn. in B.A. 63 ὁ ἄξιος ἐν σορῷ δαίμων εἶναι διʼ ὑπερβολὴν γήρους ; Plut. educ.lib. 18 neben κρονόληρος.