στέλεχος
στέλεχος, the crown of the root, stump
στέλεχ-ος, εος, τό, also ὁ Luc. VH 1.8, Poll. 10.166, cj. in Alciphr. 3.55:—
- crown of the root, whence the stem or trunk springs, δρυὸς ἐν στελέχει Pi. N. 10.61, cf. Hdt. 8.55, Arist. Ath. 60.2; αἴγειρος . . δεδιχασμένη ἑνὸς ἐκ στελέχους Lyr. in Philol. 80.334.
- 2 trunk, log, στελέχη φέρειν Ar. Lys. 336 (lyr.); ἐκπρεμνίζειν στελέχη D. 43.69; εἰσδυόμενος εἰς τὰ σ., of hollow trunks, Arist. HA 559a10; κύων σ. ἔτεκε Hecat. 15 J.
- 3 metaph., blockhead, Lysipp. 7.
στέλεχος, ου (ὁ) c. le suiv. Luc. V.H. 1, 8.
στέλεχος, εος-ους (τὸ)
1 base de la tige ou du tronc, Pd. N. 10, 165 ; Hdt. 8, 55 ; d’où tige ou tronc, Ar. Lys. 336 ; Dém. 1073, 27 ; Arstt. H.A. 6, 17, etc. ||
2 tronc coupé, bûche, fig. Lysipp. (Com. fr. 2, 746).
στέλεχος, τό, das Stammende, unten an der Wurzel, der Stamm ; δρυὸς ἐν στελέχει ἡμένους, Pind. N. 10.61 ; Her. 8.55 ; Klotz, Block, Ar. Lys. 336, ἐκπρεμνίζειν στελέχη, Dem. 43.69, Sp.
στέλεχος
- 1(hollow) trunk of a tree. ἴδεν Λυγκεὺς δρυὸς ἐν στελέχει ἡμένους N. 10.61
στέλεχος, εος, τό,
στέλλω
- the crown of the root, stump, whence the trunk springs, Lat. codex, Pind., Dem.