συμβουλευτέος
συμβουλευτέος, to be given as advice
συμβουλ-ευτέος, α, ον,
- to be given as advice, Th. 1.140.
- II συμβουλευτέον, one must advise, τισι Isoc. 15.175.
συμβουλευτέος, α, ον, vb. de συμβουλεύω, Thc. 1, 140 ; au neutre, Isocr. Antid. § 187.
συμβουλευτέος, zu beraten, Thuc. 1.140.
συμβουλευτέος, η, ον,
verb. adj. of συμβουλεύω
- Ito be given as advice, Thuc.
- II-τέον, one must advise, τινί Isocr.