συμμεριστής
συμμεριστής, sharer
συμμερ-ιστής, οῦ, ὁ,
- sharer, esp. under a will, BGU 600.6 (ii/iii A.D.), cf. Suid. s.v. μερίτην: also συμμερ-ίτης [ῑ], Sch.rec. A. Th. 508: fem. συμμερ-ίστρια, Sch.rec. A. Pers. 703.
συμμεριστής, οῦ (ὁ) qui partage avec un autre, Bas. 3, 276 ; Naz. 1, 1032 edd. Migne.
Étym. συμμερίζω.
συμμεριστής, ὁ, der Teilnehmer, Suid.