συμμελής
συμμελής, in time
συμμελής, ές,
- in time, κρότος ἐμμελὴς καὶ σ. Ael. NA 5.13; τῷ ποδὶ κρούων συμμελές Philostr. Im. 1.10: metaph., σ. λόγοις Ael. NA 9.29. Adv. Sup. -έστατα accurately, διαγνῶναι Gal. 18(1).297.
συμ·μελής, ής, ές, qui s’harmonise ou s’accorde avec, El. N.A. 9, 29 ; Philstr. Im. 1, 779 ; Lgn (W. 9, 559).
Étym. σ. μέλος.
συμμελής, ές, mitsingend, übereinstimmend, τοῖς λόγοις Ael. H.A. 9.29.