συμμιγής
συμμιγής, commingled, promiscuous
συμμῐγής, ές,
- mixed up together, commingled, promiscuous, βοσκήματα S. Tr. 762; φόνος E. Rh. 431; τεύχη Id. Cyc. 226; βοή Tim. Pers. 35, Ar. Av. 771 (lyr.); ἠχὴ ἄκριτος καὶ σ. Plu. Tim. 27; ὑπὸ συμμιγεῖ σκιᾷ in a dense shade, opp. ἐν ἡλίῳ καθαρῷ, Pl. Phdr. 239c; σ. δρυμοί Plu. Caes. 20; of water, σ. καὶ θολερός Id. QConv. 2.725e.
- 2 c. dat., commingled with, μελίσσης νάμασιν . . συμμιγῆ . . θρόμβον milk mixed with honey, Antiph. 52.7, cf. Gal. 6.45, 160; πόνοι . . νέοι παλαιοῖσι συμμιγεῖς κακοῖς A. Th. 741 (lyr.), cf. S. Fr. 398; ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ σ. κακά common to both, Id. OT 1281.
- 3 name of a bandage, Sor. Fasc. 19.
συμμιγής, ής, ές [ῐ]
I mêlé avec, c. à d. :
1 qui se confond avec, dat. Antiph. (Com. fr. 3, 27) ||
2 qui s’ajoute à, dat. Eschl. Sept. 741 ||
II commun à, Soph. O.R. 1281 ; abs. commun, Soph. Tr. 762 ; Eur. Rhes. 431, etc. ||
III confus :
1 en parl. d’un bruit, d’un cri, Ar. Av. 771 ; Plut. Tim. 27 ||
2 p. suite, épais, profond, en parl. d’ombre, Plat. Phædr. 239c ; Plut. Cæs. 28 ; d’où trouble, en parl. d’eau, Plut. M. 725e.
Étym. συμμίγνυμι.
1. gemengd, divers, (van) allerlei (aard):
2. verward, in de war:
συμμιγής, ές, gemischt, vermischt, verbunden ; πόνοι δόμων νέοι παλαιοῖσι συμμιγεῖς κακοῖς, Aesch. Spt. 723 ; ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ συμμιγῆ κακά, Soph. O.R. 1281 ; Eur. Rhes. 431 ; Ggstz κεχωρισμένος, Plat. Legg. X.895c ; ὑπὸ συμμιγεῖ σκιᾷ, dem ἐν ἡλίῳ καθαρῷ entgeggstzt, dumpfig, Phaedr. 239c.
συμμιγής
συμ-μῐγής, ές
μίγνυμι
- 1commingled, promiscuous, Soph., Eur., etc.
- 2c. dat. commingled with, Aesch.