συμπαρορμάω
συμπαρορμάω, to urge on with
συμπαρ-ορμάω,
- urge on in addition, Thphr. Vent. 15: metaph., hearten together, τοὺς φιλίους Phld. Mus. p.27 K., cf. Nic.Dam. Fr. 130.18J., Plu. Cic. 3; πρός τι Arist. MM 1208a16: c. inf., Ath. 12.519f.
συμ·παρορμάω-ῶ, exciter ensemble ou en même temps, Arstt. M. mor. 2, 10, 13 ; Plut. Cic. 3.
συμπαρορμάω, mit od. zugleich antreiben ; Plut. Cic. 3, öfter ; πρός τι, Arist. magn.mor. 2.10.
συμπαρορμάω
fut. ήσω
- to urge on with or together, Plut.