συμπένομαι
συμπένομαι, to be poor along with
συμπένομαι, Med.,
- to be poor along with another in a thing, τινί τινος Pl. Men. 71b.
συμ·πένομαι (seul. prés.) être pauvre ensemble : τινί τινος, Plat. Men. 71b, manquer de qqe ch. avec ou comme un autre.
συμπένομαι, mit od. zugleich arm sein, τινός, an Etwas, ξυμπένομαι τοῖς πολίταις τούτου τοῦ πράγματος, Plat. Men. 71b.
συμπένομαι
- Dep. to be poor along with another in a thing, τινί τινος Plat.