συμπεριφορά
συμπεριφορά, intercourse, companionship, society
συμπερι-φορά, ἡ,
- intercourse, companionship, society, Plb. 5.26.15, Phld. Hom. p.21 O., D.S. 3.64: pl., social intercourse, Phld. Ind.Sto. 3, Cat.Cod.Astr. 8(4).178.
- 2 accommodating temper, indulgence, complaisance, UPZ 110.44 (ii B.C.), Plb. 1.72.2, 23.2.10, Plu. Sanit. 2.124b, POxy. 1590.5 (iv A.D.); ἡ τῶν νόμων σ. Epicur. (?) Oxy. 215 ii7; κατὰ -ὰν λέγειν Phld. Piet. 115; ἡ πρὸς τὰ τέκνα σ. καὶ ὁμόνοια OGI 308.17 (Hierapolis, ii B.C.); ὄχλων Jul. Or. 6.200c; σ. ποιεῖσθαι χρημάτων to be indulgent in demanding repayment, IG 12(5).860.14 (Tenos, i B.C.).
συμπεριφορά, ᾶς (ἡ)
1 assiduité auprès de qqn pour lui faire cortège, Pol. 5, 26, 15 ; p. suite, liaison, relations sexuelles, DS. 3, 64 ; d’où débauche, Plut. M. 124b ||
2 complaisance, condescendance, Pol. 1, 72, 2, etc. ; Arr. Epict. 3, 14, 7.
Étym. συμπεριφέρω.
συμπεριφορά, ἡ, Umgang, Begleitung, Pol. 5.26.15 u. öfter, u. a.Sp.; Gefälligkeit und Nachgiebigkeit gegen Einen, συγγνώμην τοῖς ἀπόροις ἢ συμπεριφορὰν οὐδʼ ἡντινοῦν ἐπʼ οὐδενὶ τῶν πραττομένων (Tribute) διδόντες, Pol. 1.72.2 ; συμπεριφορᾶς τυγχάνειν, 24.2.10 ; dah. = Schmeichelei ; Sp. auch wie συνουσία, Beischlaf, DS. 3.64.