συμφόρημα
συμφόρημα, that which is brought together, compound
συμφόρ-ημα, ατος, τό,
- that which is brought together, compound, Ph. 1.184, Plu. Frig. 2.955a; τέφρας καὶ ὕδατος Ph. 1.654.
συμφόρημα, ατος (τὸ)
1 amas, monceau, Plut. M. 955a ; Phil. 1, 184 ||
2 composé, mélange, Phil. 1, 654.
Étym. συμφορέω.
συμφόρημα, τό, das Zusammengetragene, der Haufen, die Menge, Plut. prim.frig. 21.